می دانم برای یک هفته می روی، اما نمی دانم چرا احساس می کنم اینهمه از من دور می شوی. کویر دلم را باران تاباندی و بر سایه سار دلم، بذر امید. اما کجا چنین شتابانی وقتی که مرا دیوانه کردی، سخن رفتن در میان آمد، دلم را تپنده ای و عقلم را رونده

با رفتن تو نمی دانم چه کنم

از خود دل کندن جانکاه است